|
Aikido - japońska sztuka walki zdobywająca coraz większą popularność na świecie. Słowo aikido złożone jest z trzech znaków:

|
AI - harmonia |
| KI - energia wszechświata |
| DO - droga |
Całość zwrotu można tłumaczyć jako "drogę do harmonii z wszechświatem". Technicznie Aikido to sztuka walki opierająca się na wykorzystaniu impetu atakującego przeciwko niemu przy użyciu dźwigni i rzutów, nie skupiając się na uderzeniach i kopnięciach. Aikido jest dynamiczną sztuką walki, duży nacisk kładzie się na ruch i przemieszczanie ciała. Na kształt współczesnego Aikido miały wpływ dzieje różnych sztuk walki, które w ciągu czasu wzajemnie uzupełniały się i przekształcały, kreując jednocześnie prądy filozoficzne mające swoje odbicie w kulturze i obyczajowości. Właściwy kształt Aikido zyskało dopiero w XX wieku, ale jego początków doszukać się można w najdawniejszej historii Japonii. Twórcą współczesnej postaci Aikido był Morihei Ueshiba (żyjący w latach 14.12.1883-26.04.1969). Morihei Ueshiba ćwiczył (i uzyskał certyfikaty mistrzowskie) ponad 32 sztuki walki. Olbrzymi wpływ na powstanie i kształtowanie współczesnego Aikido miały studiowane przez Niego różne odmiany ju-jitstu oraz szermierki (zarówno mieczem, jak też kijem oraz włócznią). Jednak największy wpływ na Morihei Ueshiba i jego drogę do ukształtowania własnej sztuki walki miało spotkanie w roku 1911 mistrza Sokaku Takeda, który po raz pierwszy w nauczanej przez siebie sztuce walki użył słowa "aiki". Zastosował wówczas zmianę z "Daito-ryu jujutsu" poprzez dodanie przedrostka "aiki" na "Daito-ryu aikijujutsu". To właśnie z tej sztuki walki zostało zapożyczonych wiele technicznych elementów obecnego Aikido.
W założeniach filozoficznych Aikido jest przedstawiane jako narzędzie rozwoju pokoju i harmonii na wszystkich poziomach ludzkiego istnienia.
Po raz pierwszy użyto terminu "Aikido" dla sztuki walki nauczanej przez Morihei Ueshiba w 1942 roku, kiedy to zaszła konieczność ustalenia nazewnictwa dla współczesnych japońskich sztuk walki (w tym i Aikido). Jedną z podstawowych zasad Aikido, którą preferował Morihei Ueshiba jest brak rywalizacji sportowej.
Osoba, na której wykonywane są techniki, traktowana jest jako "partner", który ma pomóc w doskonaleniu się a nie jako "wróg". Mimo to nie należy zapominać, iż jest to sztuka walki a techniki miały niegdyś chronić życie za wszelką cenę - bez względu na zdrowie i życie "atakującego".
W Aikido jedyną formą prezentacji technik są pokazy (embu) a weryfikacja umiejętności adeptów następuje na drodze egzaminów na stopnie uczniowskie i mistrzowskie.
Obecnie istnieje obecnie na świecie spora liczba odmian i stylów aikido.
Źródło: materiały własne oraz strona federacji Aikido
|